Najczęstsze błędy przy wprowadzaniu klatki kennelowej

Najczęstsze błędy przy wprowadzaniu klatki kennelowej
(i dlaczego to nie klatka jest problemem)

Klatka kennelowa bardzo często budzi skrajne emocje.

Jedni mówią: „to najlepsze, co zrobiłam dla mojego psa”, inni: „mój pies jej nie znosi”.

I tutaj pojawia się ważna rzecz – pies nie odrzuca klatki. Pies reaguje na to, jak został do niej wprowadzony.

Często podczas wprowadzania klatki kennelowej do codzienności psa, pojawiają się dobre intencje, ale zły moment albo zła forma. Poniżej zebrałam najczęściej pojawiające się błędy.

1. Traktowanie klatki jak „rozwiązania problemu”

To jeden z największych błędów. Pies jest nadpobudliwy? Niszczy? Nie umie się wyciszyć? I wtedy klatka pojawia się nagle – jako ratunek. Problem w tym, że klatka nie rozwiązuje emocji psa. Ona tylko daje przestrzeń, w której pies może się uspokoić, ale pod warunkiem jeśli czuje się w niej bezpiecznie.

ALE jeśli klatka pojawia się dopiero wtedy, gdy pies jest już zestresowany, zdenerwowany albo karcony – zaczyna kojarzyć ją z napięciem. To nie klatka jest błędem. Błędem jest moment.

2. Zamknięcie drzwi zbyt szybko

To bardzo częste – pies wszedł do klatki? „Super, zamykamy!” Dla człowieka to logiczne, natomiast dla psa znaczy tylko jedno – nagłe odcięcie drogi wyjścia.

Pies, który nie miał czasu sam zdecydować, że klatka jest w porządku, może:

• napiąć się,
• zacząć piszczeć,
• próbować wyjść,
• albo „zamrozić się” (co bywa mylone ze spokojem).

Najpierw pies powinien:

• swobodnie wchodzić i wychodzić,
• czuć, że drzwi nie są zagrożeniem,
• mieć kontrolę.

Dopiero potem powinno pojawić się zamykanie (dosłownie na sekundy, nie na minuty). Z czasem ten czas zostaje wydłużony.

3. Wkładanie psa do klatki „bo trzeba”

Jeśli podnosisz psa i wkładasz do klatki, wpychasz go, bo „musi się nauczyć” lub zamykasz drzwi mimo oporu, to z punktu widzenia psa klatka przestaje być wyborem. Pies uczy się jednego – tu nie mam kontroli. Psy bardzo silnie reagują na brak możliwości wyboru. Nawet spokojne psy w takich sytuacjach zaczynają się buntować.

Dlatego ważne jest to, że to klatka ma być miejscem, do którego pies chce wejść, a nie, że nie musi.

4. Zamykanie psa w klatce tylko wtedy, gdy wychodzisz

To subtelny, ale bardzo ważny błąd. Jeśli klatka oznacza wyłącznie: samotność, znikanie opiekuna, długie zamknięcie, to pies bardzo szybko łączy fakty – klatka = zostaje sam. A wtedy u psa rośnie napięcie, pojawia się niepokój, pies nie potrafi się w niej wyciszyć. Klatka kennelowa powinna być używana również wtedy, gdy jesteś w domu – jako miejsce odpoczynku, drzemki, ciszy.

5. Brak spokoju wokół klatki

Klatka nie zadziała, jeśli:

• stoi w ciągłym ciągu komunikacyjnym,
• ktoś ją co chwilę mija,
• dzieci zaglądają do środka,
• pies jest zaczepiany, gdy w niej leży.

W tych sytuacjach, klatka dla psa nie jest „bezpieczną bazą”. To punkt obserwacyjny bez możliwości odpoczynku. Klatka działa tylko wtedy, gdy naprawdę daje spokój.

Co warto zapamiętać

Klatka kennelowa:

• nie jest karą
• nie jest rozwiązaniem problemów emocjonalnych
• nie działa „od razu”

Natomiast dobrze wprowadzona klatka kennelowa:

• może być azylem
• może uczyć wyciszenia
• może dać psu poczucie bezpieczeństwa

W praktyce bardzo często wystarczy: zwolnić tempo, dać psu wybór i zmienić skojarzenia.